3 / 29 رافع واژه‌شناسى " رفيع " و " رافع " صفت " رفيع " بر وزن فعيل ، از ساخت‌هاى مبالغه و صفت " رافع ( بركشنده / برافرازنده ) " نيز اسم فاعل است . " رفع " ، در لغت به معناى " مقابل فرو كشيدن و پايين آوردن " و نيز به معناى " نزديك ساختن " و " پخش كردن چيزى و آشكار كردن آن " است . رفيع نيز به معناى " شريف " و " بلندمرتبه " به كار مىرود . ابن اثير گفته است : در نام‌هاى خداى متعال ، " رافع " ، يعنى كسى كه مؤمنان را با خوش‌بخت كردن و دوستانِ خود را با نزديك ساختن [ به خود ] ، بالا مىبرد ، و رفع ، ضدّ پايين آوردن است . رفيع و رافع ، در قرآن و حديث در قرآن كريم ، برگرفته‌هاى مادّه " رفع " ، هجده بار به خداوند متعال نسبت داده شده است و نام‌هاى " رفيع " و " رافع " ، هر كدام يك بار در آن به كار رفته است . قرآن كريم و احاديث ، صفت رافع بودن را براى خدا ، گاه نسبت به امور تكوينى ( مانند : آسمان يا آسمان‌ها ) مطرح كرده‌اند و گاهِ ديگر ، نسبت به امور ارزشى و تشريعى ( مانند : درجات يا اعمال ) .